Zo gewoon als een brune boon

dinsdag 3 maart 2020 11:15
Zo gewoon als een brune boon

Ik haalde de vaatwasser leeg. Zo’n handeling wat je bijna met je ogen dicht zou kunnen doen. Bijna… Ik keek in het mandje van het bestek en daar zag ik ‘haar’ liggen.

 

Een bruine boon, inmiddels vol gezogen met water uit de machine. Helemaal schoon. Dat zeker.
Instant ging mijn gedachte terug naar het moment dat ik zo’n zelfde soort van boontje in mijn handen had.

 

Alleen was toen de beleving totaal anders….
Het had de vorm van een boontje, iets groter dan dat. Door het vliesje heen zag je een ini-mini-kop/romp vormpje. En zowel boven als onder dit ‘boontje’ een nog ini-mini-er-zijde-achtig draadje. 

 

In dit boontje, zat een mini-mensje. En waar ik destijds nog het meest van onder de indruk was, was dat we van dit mini-mensje 2 x de hartslag hadden gehoord. De eerste keer dat het net op gang was en een week later toen het ritme er helemaal inzat. 
Maar in de weken die volgden na het horen van haar hartslag voelde ik dat er iets niet goed zat. En bij de volgende echo bleek dit ook het geval. Het hartje stond stil – en een week later was daar het moment dat ik dit boontje in mijn handen had. 

 

Vol ontzag keek ik destijds, inmiddels alweer 8 jaar geleden. En nu kijk ik met een glimlach naar deze bruine boon. Alsof ‘ze’ even langs komt (z)waaien, zoals ze zo vaak doet. Nog altijd voel ik bij Vlinder, die naam gaven we haar, de zinnen ‘doe gewoon dat waar je blij van wordt’ en… ‘doe niet te moeilijk’. En nee; zeker weten of het een meisje was doen we niet, maar uit de verbinding met haar krijg ik de gedachte terug 'dat dat ook werkelijk helemaal niks uitmaakt'. Wat ik bij haar voel is een ziels-verbinding, dus connectie voorbij vorm. Niet zichtbaar - wel voelbaar. 

 

Ik zie wederom die bruine boon voor me en denk: 
Ieder mens is op een bepaald punt in conceptie dit boontje geweest. En ja; we zijn dus allemaal ‘net zo gewoon als een brune boon’.
Onze genen/acties/daden/karakters; uiteraard zijn deze allemaal uniek en verschillend. Maar diep van binnen, is daar nog altijd in ieder van ons de herinnering aan dat boontje.

 

Het boontje in mij – ziet het boontje in jou.
Heel gewoon, maar omdat je er Bent, toch ook heel bijzonder.

 

Ik schreef over bovenstaande ervaring een persoonlijk boek. Mocht je nieuwsgierig zijn naar dat boek, stuur me dan een bericht of mail@theajurina.com.