Beschikbaarheid voor lijden versus mede-lijden

dinsdag 5 maart 2019 10:30
Beschikbaarheid voor lijden versus mede-lijden

Misschien ken je het; iemand die zich niet goed of fijn voelt staat voor je (je zou dit uiteraard ook zelf kunnen zijn) en je hebt de neiging om het gevoel ‘goed te praten’. Of, je begint liever ergens anders over. Of je loopt weg. Of je gaat als een razende affirmeren dat het goed gaat.

 

Je kunt ook kiezen voor de andere kant, je gaat er volledig in op, je praat mee, ervaart dat de zwaarte groter wordt, je wilt helpen oplossen, uitleggen, begrijpen. Wanneer de ontmoeting voorbij is ben je nog steeds bezig met wat jij of de ander zou kunnen (of zelfs moeten) doen.

 

Wat doen we in beide situaties als we het puur als energie bekijken?

We keuren het ene goed en het andere wijzen we af. Het ene mag er wel zijn, het andere niet.

En dat gebeurt onbewust vrijwel continu. De hele dag door. Bij jezelf, bij anderen,  in ruimtes.


Terwijl het in essentie allemaal energie is. En energie wil stromen, doorstromen.  Emoties, gedachten, fysieke sensaties; iedere trilling vibreert van nature, alleen wij mensen houden deze trilling (in gedachten, gevoelens, emoties etc) vaak onbewust vast.

 

En dan is er beschikbaarheid. Beschikbaarheid vanuit het hart. Het hart dat bij alles een ontvankelijke houding heeft. Geen voorkeur, geen afkeur. Het hart IS.


Dus dan de focus de hele dag op ons hart? Uiteraard kan dat, alleen daarmee doen we wederom hetzelfde als in bovenstaande voorbeelden. We geven voorkeur voor het hart – en keuren het hoofd/ervaringen af. En verbreken daarmee de verbinding met het huidige nu-moment.


Het Leven is alles. Totaliteit. Heel. Toelaten. Niet pas als net dat ene stukje van je leven ‘opgelost’ is, nee NU. Nu, nu en wederom nu. Met alles wat daarin naar voren en voorbij komt.

 

Dat voelt veel, want het leven Leeft de hele dag door in alles en iedereen. En inderdaad het stopt niet totdat je hart stopt.

 

Maar wat schuilt er een bevrijding in het besef dat het Leven alles volmaakt en in perfecte timing regelt. En wat voelt het verzachtend om er voor ieder aspect van leven te kunnen zijn.  Van lijden tot medelijden; pure beschikbaarheid voor dat wat er is, wat je doet, wat je denkt, wat je ervaart etc etc etc.

 

En in die beschikbaarheid klopt daar het hart. Het hart dat het Leven door je wijze lijf laat stromen, iedere nano-seconde van de dag. Het hart dat door beschikbaarheid een shift brengt van ontlading.

 

Aanwezig zijn voor de ander. Aanwezig zijn voor het lijden in de ander, aanwezig zijn voor dat wat als lijden wordt ervaren (en wat massaal onder de tafel wordt geschoven).

Het puur zien voor wat het is: een menselijke ervaring die wij ‘lijden’ noemen.

 

Ik kijk naar mijn leven. Ken ik ervaringen met het gevoel lijden? Ja.

Wilde ik die ervaringen of kon ik ze toelaten? Nee, veelal niet. En uiteraard is dat begrijpelijk, want het voelde destijds niet veilig en niet fijn.

 

En terwijl ik typ over aanwezigheid in het lijden voel ik mijn lijf zuchten. Loslaten. Zonder dat ik iets doe, puur door erbij te “zijn”.

 

En ik hoor mijn hart fluisteren ‘het is ok. Het is puur de ervaring met het gevoel van lijden. Ik ben bij je, het is veilig dit te laten zijn. Dit gevoel is niet wie je ‘bent’ het is puur een gevoel/emotie/gedachte/sensatie die je niet wilt, die voorbij komt.’

Bekijk in onderstaande video een aardse manier van lijden en leven tegelijkertijd:

 

http://www.theajurina.com//images/pics_db/images/theajurina.com_Content_ef90f0e98d12945586cd1f7e5363ecec_in_het_moment_lijden.png_241ce958a8bdd7e0f092c24349fd9c83.jpg

 

Wellicht lees je dit en wil je graag met iemand deze beschikbaarheid voor alles in jou ervaren. Een moment van pure verbinding, zonder dat je je verhaal hoeft te delen, zodat opgebouwde energie in jouw systeem de mogelijkheid krijgt te ontladen.  Stuur me dan een bericht naar mail@theajurina.com.